دیه مو و بررسی مواد 368 و 370 قانون مجازات اسلامی

دیه مو و بررسی مواد 368 و 370 قانون مجازات اسلامی

جایگاه دیه در نظام حقوقی ایران                          

یک وکیل پایه یک دادگستری گفت: از بین بردن مو به معنای آن نیست که موی موجود برسر یا صورت زایل و محو شود بنابراین اگر کسی موی صورت خود را تراشیده باشد وجانی با استفاده از مواد شیمیایی یا وسایل دیگر ریشه موهای او را بسوزاند یا غیر قابل درآمدن کند باز هم مشمول این ماده است وعادت مجنی علیه به داشتن موی صورت یا تراشیدن آن هم تاثیری در پرداخت دیه یا ارش نخواهد داشت.

بهزاد اکبرآبادی در گفت و گو با خبرنگار سرویس حقوقی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) ـ منطقه کرمانشاه در ادامه بحث دیه مو، اظهارکرد: علت اینکه قانونگذار دیه اعضا را با مو شروع کرده آن است که مو بالاترین و اولین عضو در بدن انسان از بالا به پایین می باشد و قانونگذار تقریبا این رویه را در بقیه اعضا نیز رعایت کرده است.
وی افزود: ماده ۳۷۰ قانون مجازات اسلامی، مقرر می دارد؛ هرگاه مقداری از موهای از بین رفته دوباره بروید و مقدار دیگر نروید نسبت مقداری که نمی روید با تمام سر ملاحظه می شود و دیه به همان نسبت دریافت می‌شود.

اکبرآبادی افزود: موهایی که به از بین بردنشان دیه تعلق می گیرد موهای اصلی بدن است که به صورت طبیعی روییده است بنابراین اگر مویی در سر یا صورت کاشته شود ومصنوعی باشد به از بین بردن آن دیه تعلق نمی گیرد بلکه ممکن است دادگاه برای از بین بردن آن خسارتی غیر از دیه تعیین کند ه نام رش نیز برآن صدق نمی کند بلکه نوعی خسارت مالی است
وی تصریح کرد: ماده ۳۶۸ ق.م.ا برای موهای ازبین رفته سر مردکه دوباره بروید ارش تعیین کرده است وبرای موهای سر زن که دوباره بروید مهرالمثل در نظر گرفته است.

این عضو پیوسته انجمن جرم شناسی ایران ادامه داد: در ماده ۳۷۰ این قانون نیز سخن از نروییدن موی سر زن ومرد به میان آمده است اما باید توجه داشت که نروییدن مو در ماده ۳۷۰ و نروییدن مو در۲ماده قبل کاملا متفاوت است ودر اینجا نباید به ارش و مهرالمثل توجه کرد بلکه باید دیه کامل مورا برمساحت تمام سر تقسیم کرد و به میزان مساحت موی ازبین رفته دیه تعیین کرد.
وی خاطرنشان کرد: مثلا اگر پوست سر کسی که مو برروی آن می روید ۱۰۰سانتیمتر مربع باشد به هر سانتیمتر مربع، ۱۰ دینار تعلق می گیرد پس اگر مویی به اندازه ۱۰سانتیمتر مربع نروید صد دینار دیه آن است.

اکبرآبادی در پایان گفت: نکته ای که در اینجا قابل تامل است اینکه برای تعیین مساحت سر، آیا باید مساحتی در نظر گرفته شود که دارای مو بوده وامکان روییدن مو برآن وجود داشته یا اگر بخشی از سر به دلیل طبیعت آن فاقد مو باشد باید جزء مساحت به حساب آید؟ که به نظر می رسد احتمال دوم باروح قانون مجازات اسلامی سازگار تر است.