جهت مشاوره تلفنی با وکیل با شماره 09122278137 در تماس باشید.

مرخصی-بدون-حقوق-بیش-از-دو-ماه،-توالی-اشتغال-را-در-مشاغل-سخت-و-زیان‌آور-زایل-می‌کند

هیات عمومی دیوان عدالت اداری با رفع تعارض از آرای صادره از سوی شعب این مرجع قضایی اعلام کرد که مرخصی بدون حقوق به مدت بیش از دو ماه" href="/tags/23709/استفاده-از-مرخصی-بدون-حقوق-به-مدت-بیش-از-دو-ماه/" class="link">استفاده از مرخصی بدون حقوق به مدت بیش از دو ماه علاوه بر مرخصی مندرج در بند (ی) ردیف 2 ماده12 آیین‌نامه اجرایی تبصره 2 الحاقی به ماده 17 قانون تأمین اجتماعی، موجب از بین رفتن توالی اشتغال در مشاغل سخت و زیان‌آور می‌شود.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، متن رای شماره 1017 الی 1021 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در این زمینه به شرح زیر است:

«الف- با توجه به شرایط شکات پرونده‌های کلاسه 8909980900060202 شعبه 17 و کلاسه 8909980900057993 شعبه 15 و کلاسه 8909980900066382 شعبه 16 از موضوع تعارض اعلامی خارج می‌باشند و در سایر پرونده‌های مندرج در گردش کار تعارض محرز می‌باشد.

ب- به موجب بند یک جزء (ب) ماده واحده تبصره 2 الحاقی ماده 76 قانون اصلاح مواد 72 و 77 و تبصره ماده 76 قانون تامین اجتماعی مصوب سال 1354 و الحاق دو تبصره به ماده 76 مصوب سال 1371 مصوب سال 1380، مقرر شده افرادی که حداقل 20 سال متوالی و 25 سال متناوب در کارهای سخت و زیان‌آور (مخل سلامت) اشتغال داشته باشند و در هر مورد حق بیمه مدت مزبور را به سازمان پرداخته باشند، می‌توانند تقاضای مستمری بازنشستگی نمایند و هر سال سابقه پرداخت حق بیمه در کارهای سخت و زیان‌آور یک و نیم سال محاسبه خواهد شد. با توجه به بند الف جزء 3 ماده 12 آیین نامه اجرایی قانون مذکور، مرخصی بدون حقوق به مدت بیش از دو ماه" href="/tags/23709/استفاده-از-مرخصی-بدون-حقوق-به-مدت-بیش-از-دو-ماه/" class="link">استفاده از مرخصی بدون حقوق به مدت بیش از دو ماه به هر منظور و تحت هر عنوان علاوه بر مرخصی مندرج در بند (ی) ردیف 2 این ماده، موجب از بین رفتن توالی شده و مشمول مقررات تناوب اشتغال می‌شود. بنابراین آراء شعبه هفدهم دیوان عدالت اداری که با توجه به این که شکات به مدت بیش از دو ماه از مرخصی بدون حقوق استفاده کرده‌اند و توالی اشتغال آنان در مشاغل سخت و زیان‌آور زایل شده است و به رد شکایت صادر شده صحیح و موافق مقررات است. این رای به استناد بند 2 ماده 19 و ماده 43 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است.»