حمید رضا کاکاوند وکیل پایه یک دادگستری و مشاوره حقوقی با 18 سال سابقه وکالت و ده سال انجام امور تخصصی وکالت بانک صادرات و متخصص در دعاوی مربوط به امور بانکی و موسسات مالی و اعتباری

جهت مشاوره تلفنی با وکیل با شماره 09124447724 در تماس باشید.

تفاوت سفته و چک

چک و سفته دو سند تجاری پرکاربرد در روابط شغلی و کاری افراد به شمار می‌روند. به دلیل آنکه مردم در معاملات و مبادلات تجاری خود به وفور از این دو سند استفاده می‌کنند ، بیان تفاوت های آن‌ها اهمیت بسیاری دارد.

چراکه هر یک از این دو سند، حقوق و تکالیفی را برای صادرکننده و دارنده آن به همراه دارند که عدم آگاهی از آن‌ها می‌تواند در برخی موارد ، وصول وجه چک یا سفته را با پیچیدگی هایی همراه کند. در ادامه به 10 مورد از تفاوت‌های این دو سند اشاره می‌شود. از نظر قانونگذار، صدور چک بی‌محل در برخی موارد ، جرم محسوب می‌شود؛ حال آنکه سفته تحت هیچ شرایطی نمی‌تواند تعقیب کیفری صادرکننده آن را به همراه داشته باشد، درنتیجه علیه صادرکننده سفته ، فقط اقامه دعوای حقوقی امکان پذیر است. برای وصول وجه چک از طریق محاکم دادگستری ، باید گواهی عدم پرداخت از بانک اخذ شده و ضمیمه دادخواست یا شکواییه شود. اما برای مطالبه سفته، صرف ارائه سند برای اقامه دعوا کفایت می‌کند و نیازی به واخواست یا گواهی عدم پرداخت نیست.چک علاوه بر آنکه امکان مطالبه از طریق دعوای حقوقی و کیفری را دارد، از طریق دوایر اجرای ثبت، نیز قابلیت وصول دارد. درحالی که تنها راه مطالبه سفته اقامه دعوای حقوقی است.گرفتن دسته چک هزینه خاص و مالیات زیادی ندارد. سفته براساس مبلغ مندرج بر آن مالیات دارد و در مواردی که سفته برای مبالغ سنگین صادر می شود هزینه خیلی زیادی برای صادرکننده خود ، به همراه دارد.دارنده چک می‌تواند با استناد به گواهی عدم پرداخت ، از دادگاه تقاضای توقیف اموال بدهکار (صادر کننده چک) را کند. اما دارنده سفته برای آنکه بتواند از این مزیت قانونی استفاده کند، باید سفته را واخواست کند.امضای ذیل چک جز در مواردی که صادر کننده ادعای سرقت ، جعل ، خیانت در امانت و مواردی از این دست را کند ، قابل انکار نیست. به‌بیان دیگر ، اصل، اصالت امضای مندرج در چک است و صادرکننده باید جعلی بودن آن را ثابت کند ، در حالی که سفته این‌گونه نیست و صادرکننده آن به راحتی می تواند امضا را انکار کند. در این شرایط وظیفه دارنده است که اصالت امضای صادرکننده سفته را صادر کند. هرگاه مدیر عامل یک شرکت ، به نمایندگی از آن چکی صادر و امضا کند ، بر اساس قانون، هم شرکت و هم مدیر عامل مسئول پرداخت وجه چک هستند؛ به عبارت دیگر وجه چک را از هر کدام از مدیر عامل یا شرکت می توان مطالبه کرد. حال آنکه در مورد سفته وضعیت این‌گونه نیست. تنها مسئول پرداخت وجه سفته خود شرکت است بدون آنکه مدیر به‌عنوان نماینده آن و کسی که سفته را امضا کرده است، وظیفه ای در خصوص پرداخت سفته به عهده داشته باشد.صدور چک در وجه خود صادر کننده مجاز است اما در مورد سفته چنین چیزی امکان پذیر نیست. گرفتن دسته چک تشریفات و شرایط خاص خود را دارد و به راحتی در اختیار همه قرار نمی گیرد در حالی که سفته به سهولت در اختیار افراد است.به دلیل آنکه مشخصات صادر کننده چک در بانک ، موجود است ، شناسایی فرد در اغلب موارد به آسانی صورت می گیرد. اما در مورد سفته شناسایی هویت صادرکننده آن به مراتب سخت تر است.