جهت مشاوره تلفنی با وکیل با شماره 09121932428 در تماس باشید.

پایمال شدن حقوق شهروندی با روزه خواری در ملاعام
مهسا قوی قلب
 
امام صادق علیه السلام فرمود: <انما فرض الله الصیام لیستوی به الغنی و الفقیر: خداوند روزه را واجب کرده تا بدین وسیله دارا و ندار (غنی و فقیر) مساوی شوند.>
 

پس از مدتها انتظار، بار دیگر ماه مبارک رمضان از راه رسید. در کوچه ها و خیابان های شهر، نسیم عشق یار ابدی پیچیدن گرفت و با خود عطر گل یاس و شقایق به ارمغان آورد. نخوردن و نیاشامیدن و پرهیز از امور باطل کننده روزه، همگی احساس ناب پاک بودن قلوب بندگان را در محضر الهی تداعی خواهد کرد؛ حسی که وصف نشدنی است و غیرقابل انکار.

اما در این روزهای زیبا، هستند کسانی که به علل مختلف چون بیماری، کهولت سن یا شرایط دیگر با وجود میل باطنی قادر به گرفتن روزه نیستند. دسته ای از شهروندان متدین و مسلمان که به درک بالایی از مفهوم روزه رسیده اند به طور قطع از روزه خواری در ملاعام پرهیز خواهند کرد، ولی متاسفانه تعداد معدودی از افراد که هنوز پی به ارزش والای این فریضه الهی نبرده اند در برخی موارد به طورعمد یا از روی کم توجهی به روزه داران، در این ماه اقدام به روزه خواری در ملاعام می کنند.
 
این دسته از شهروندان نه فقط از برکات این ماه مبارک بی نصیب می مانند بلکه حقوق شهروندی سایرین را هم زیر پا می گذارند؛ شاید در مترو یا اتوبوس وقتی تشنگی موجب می شود فردی از روی خامی تن به روزه خواری بدهد چند قدم آن طرف تر جوانی نخستین روزهای بهره مندی از این ماه عزیز را تجربه می کند.
 
روزهای تابستان بلند است و تحمل روزه داری برای برخی کمی سخت تر است؛ با روزه خواری در ملاعام نه فقط فرد روزه خوار خود را از توجه الهی محروم می کند، بلکه به یقین بار گناهان وی چندین برابر خواهد شد.
 
رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز در این باره فرموده اند: روزه سپر آتش (جهنم) است. به واسطه روزه گرفتن انسان از آتش جهنم در امان خواهد بود.
 

  • تصویر کاربر آزاد
    آزاد|1393-04-23
    خانم، حنگامی که مقاله ی شما را در روزنامه ایران خواندم، بسیار غمگین شدم که یک حقوقدان جوان از میهن من، این همه یک سو اندیش است و با تاریخ حتا مملکت خود بیگانه است. ایمان مذهبی یک شهروند نباید ربطی به حقوق شهروندی او داشته باشد! دست کم در دنیای متمدن امروز چنین است!

  • تصویر کاربر آزاد
    آزاد|1393-04-23
    هم میهن گرامی، اگر شما می خواهید کار نیکی انجام بدهید، خوب بفرمایید! آیا دیگران هم مجبورند با شما همراه شوند؟ چرا شما نباید به حقوق دیگران احترام بگذارید؟ چرا شما می خواهید به هر وسیله ممکن دیگران را به راه خود مجبور کنید؟ گیرم که راه شما درست باشد، ولی اجازه بفرمایید که دیگران راه خود را بروند! آیا کسی شما را مجبور به نخوردن و ننوشیدن کرده است؟ خیر، این خواست و اراده شماست! آنقدر محکم و با اراده باشید که بتوانید آزادی و آسایش دیگران را تحمل کنید، هر چند که این دیگران همراه و هم سوی شما نباشند.