جهت مشاوره تلفنی با وکیل با شماره 09128484237 در تماس باشید.

شماره 5464/ت 15097 هـ 4/10/1375

وزارت نفت – وزارت راه وترابری
هیأت وزیران در جلسه مورخ 28/9/1375 بنا به پیشنهاد شماره 2494-8/17 مورخ 27/2/1374 وزارت نفت و به استناد ماده (22) جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان" href="/tags/12471/قانون-مناطق-دریایی-جمهوری-اسلامی-ایران-در-خلیج-فارس-و-دریای-عمان/" class="link">قانون مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریای عمان – مصوب 1372- آیین نامه احداث و استفاده از تأسیسات در فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی ایران در خلیج فارس و دریای عمان را به شرح زیر تصویب نمود :

ماده 1- در این آیین نامه عبارات زیر دارای تعاریف مربوط می باشند :
الف – فلات قاره : عبارت است از بستر ، زیر بستر ، کف و زیر کف مناطق دریایی ماورای دریای سرزمینی ایران و در امتداد و نباله طبیعی قلمرو سرزمینی کشور تا لبه بیرونی حاشیه فلات قاره حداکثر تا مساحت دویست (200) مایل دریایی از خط مبدئی که برای تعیین عرض دریایی سرزمینی در قوانین ایران پیش بینی شده است .
ب – منطقه انحصاری اقتصادی : عبارت است از ناحیه اخارج و مجاور دریایی سرزمینی حداکثر به عرض دویست (200) مایل دریایی از خط مبدا دریای سرزمینی که در آن ، کشور ساحلی دارای حقوق و صلاحیتهای انحصاری در مورد منابع طبیعی و سایر صلاحیتهای مربوط است .
ماده 2- ایجاد تأسیسات و انجام هر گونه عملیات مربوط از جمله :
الف – کاوش ، اکتشاف ، توسعه ، استخراج ، تولید ، انتقال و بهره برداری از نفت و گاز و سایر مواد هیدروکربورها و هریک از انواع دیگر ذخایر و مواد معدنی موجود در بستر دریا ، حفظ ، حراست ، تعمیر و تکمیل تأسیسات مربوط ،
ب – ساخت ، احداث و استفاده از سکوهای حاری نفتی ، جزایر مصنوعی ، لنگرگاهها و باراندازهای ثابت و سیار ، نصب چراغهای دریایی ، دکلها و کابلها و تجهیزات مخابراتی و سنجش از راه دور و هرگونه تجهیزات و وسایل دیگر مربوط به امور یاد شده ،
پ – حفاظت ، بهره برداری و اداره تمامی منابع طبیعی جاندار بستر و زیر بستر دریاها و آبهای روان ،
ت – بهره برداری از آب ، باد و جریایانهای دریایی به منظور تولید نیرو ،
ث – انجام پژوهشها و تحقیقات علمی از طریق استفاده از تأسیسات ثابت و سیار دریایی ،
ح – حفاظت و حمایت از محیط زیست دریایی ،
در ناحیه فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی به صورت انحصاری از حقوق حاکمیت دولت جمهوری اسلامی ایران می باشد .
تبصره – دولت جمهوری اسلامی ایران می تواند احداث تاسیسات موضوع بند (الف ) این ماده را به خارجیان همچنین تردد آنها را در ناحیه فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی با رعایت تمامی قوانین و مقررات گمرکی ، بهداشتی ، ایمنی و دیگر مقررات همچنین رعایت جوانب و مصالح کشور برابر مقررات این آیین نامه اجازه دهد .
ماده 3- کشورهای متقاضی با رعایت شرایط زیر می توانند نسبت به احداث خطوط لوله و تعبیه کابل دریایی در ناحیه فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی اقدام کنند :
الف – به حقوق دولت جمهوری اسلامی ایران خسارتی وارد نسازند و به هیچ وجه در عملیات اجرایی ( موضوع این آیین نامه ) سازمانهای دولتی ایران و شرکتهای تابعه ، اخلال ایجاد نکنند .
ب – حداقل چهارماه قبل از شروع عملیات مربوط به احداث و استفاده از کابلها و خطوط لوله های زیر دریایی ، مراتب را همراه با ارسال نقشه های دقیق که موقعیت جغرافیایی مسیر عبور خط لوله و کابل دریایی را مشخص سازد برای اعلام نظر به مراجع مربوط ایرانی که توسط وزارت امور خارجه اعلام می شود ارسال دارند .
سازمان صلاحیتدار مربوط مکلف است درخواست و ضمایم آن را به طور دقیق مورد بررسی قرار دهد و چنانچه محلهای پیشنهادی لطمه ای به تأسیسات و مستحدثات دریایی و یا طرحهای آتی جمهوری اسلامی ایران ایران یا سایر اشخاص حقیقی و حقوقی که با اجازه دولت جمهوری اسلامی ایران در دریا به فعالیت اشتغال دارند وارد نیاورد و عملیات دریایی اشخاص یاد شده را مختل نکند و مغایر با منافع کشور نباشد حداکثر پس از گذشت پنج ماه از تاریخ وصول تقاضا و مدارک خواسته شده مراتب موافقت دولت جمهوری اسلامی ایران را توسط وزارت امور خارجه به سازمان مربوز دولت درخواست کننده اعلام نماید .
پ ـ در ایمنی کشتیرانی و همچنین حفظ و حمایت از محیط زیست و حیات آبریزان اخلالی ایجاد نکنند به ویژه با هماهنگی های لازم با مراجع ایرانی ترتیبی داده شود تا عبور خط لوله و کابل دریایی از این مناطق مانع یا مخل کشتیرانی بین المللی ، فعالیت و تردد شناورهایی که بین سواحل ایران و تاسیسات بالا در فعالیت یا تردد هستند ، نباشد .
ماده 4 ـ به منظور اطمینان از ایمن بودن مستمر خطوط لوله و کابلهای دریایی :
الف ـ دولت ذی نفع باید به طرق مقتضی به مقامهای مربوط ایرانی در این خصوص تامین لازم را ارایه نماید .
ب ـ مقامات ایرانی می توانند از تاسیسات یاد شده بازرسی فنی به عمل آورند و چنانچه عیب و نقصی مشاهده کننده ، مراتب را به منظور رفع عیب و نقص به مالک خطوط لوله و کابلهای دریایی و همچنین به دولت مربوط وزارت امور خارجه به دولت جمهوری اسلامی ایران اطلاع دهند .
ماده 5 ـ وزارت راه و ترابری ( سازمان بنادر و کشتیرانی ) نسخه ای از گزارشهای فنی یاد شده در ماده (4) این آیین نامه را به اطلاع سازمان بین المللی دریانوردی خواهد رساند .
ماده 6 ـ دولت جمهوری اسلامی ایران جهت حفاظت و حمایت از محیط زیست دریایی و استفاده مطلوب از منابع جاندار و سایر ذخایر اعم از معدنی و غیر آن و نیز اطمینان از ایمن بودن خطوط لوله و کابلهای دریایی می تواند مقررات خاصی را برای این مناطق وضع و به موقع اجرا گذارد .
ماده 7 ـ دستگاه های دولتی مربوط ، رعایت قوانین و مقررات حاکم را از طریق وزارت امور خارجه ، از کشورهای دیگر و کشتی های انها که مجاز به تردد یا فعالیت در این حوزه می باشند ، خواهند خواست و می توانند هر اقدامی را برابر ماده (20) قانون مناطق دریایی جمهوری اسلامی ایران در خلیج فارس و دریایی عمان مصوب 1372 ـ جهت جلوگیری از اعمال خلاف به عمل آورند .
ماده 8 ـ حریم ایمنی تاسیسات موضوع ماده (2) این آیین نامه که در فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی ایجاد شده و یا می شود ، پانصد متر از هر نقطه از قسمت خارجی مستحدثات یاد شده و یا میزان بیشتری که براساس استانداردهای بین المللی و یا توصیه مراجع صلاحیتدار بین المللی اعلام و ابلاغ گردد ، می باشد .
تبصره ـ هرگونه فعالیت صاحب یا متولی تاسیسات یاد شده بالا خواهد بود .
ماده 9 ـ تردد تمامی شناورها و کشتی ها به جز شناورها و کشتی های متعالق به دستگاههای اجرایی دولتی داخلی یا متعلق به طرفهای قرارداد با دستگاههای اجرایی داخلی که در حال احداث تاسیسات و بهره برداری از آن می باشند ، در حریم ایمنی تاسیسات موضوع ماده (2) آیین نامه مستلزم دریافت مجوز تردد از مراجع صلاحیتدار متولی یا صاحب تاسیسات می باشد .
ماده 10 ـ مرجع صلاحیتدار جهت صدور مجز برای تردد در حریم ایمنی سکوها و مستحثات و تاسیسات نفتی دریایی ، وزارت
( شرکت ملی نفت ایران ) و در مورد سایر تاسیسات و مستحدثات دریایی ، دستگاه دولتی بهره بردار است که با هماهنگب وزارت راه و ترابری ( سازمان بنادر و کشتیرانی ) نسبت به صدور آن اقدام خواهد کرد .
ماده 11 ـ در صورت نقص مقررات ایمنی ، امنیتی از طرف شناورها و کشتی ها و اشخاص در مناطق یاد شده بالا علاوه بر تعقیب جزایی و مدنی و اقدامات تامینی و پیشگیرانه ، مراجع ایرانی فورا مراتب را از طریق وزارت امور خارجه به اطلاع کشور صاحب پرچم خواهند رساند . در صورت عدم دسترسی به متخلف ، وزارت امور خارجه مکلف است از دولت یاد شده بخواهد تا نسبت به پیگرد قانونی وی اقدام و نتیجه را به اطلاع دولت جمهوری اسلامی ایران برساند .
ماده 12 ـ به منظور تامین ایمنی دریانوردی ، مالکین و اداره کنندگان تاسیسات سکوهای نفتی و دیگر تاسیسات و مستحدثات موضوع ماده (2) این آیین نامه مکلف می باشند موقعیت جغرافیایی و طول و عرض و عمق دقیق این تاسیسات و چگونگی احداث آنها را با علایم مشخص کننده و برابر ضوابطی که توسط وزارت راه و ترابری (سازمان بنادر و کشتیرانی ) وسایر مراجع مربوط تعیین میگردد روش سازند تا این اطلاعات به سازمان بین المللی دریانوردی اعلام گردد .
ماده 13 ـ به منظور تامین ایمنی مسیرهای کشتیرانی و حفظ سلامت محیط زیست ، مالکین تاسیسات و مستحدثات موضوع ماده (2) این آیین نامه مکلف می باشند چنانچه این تاسیسات مورد نیاز نباشند و یا غیر قابل استفاده شوند ، تمامی این تاسیسات را از مناطق دریایی موضوع این آیین نامه منتقل کنند و مراتب را پیش از شروع عملیات انتقال و به اطلاع وزارت راه و ترابری ( سازمان بنادرو کشتیرانی ) برسانند تا موضوع به سازمان بین المللی دریانوردی اعلام گردد .
ماده 14 ـ ضوابط و شرایط انتقال تاسیسات و سکوهای نفتی که مورد نیاز و یا مورد استفاده نباشند ، توسط وزارت نفت ( شرکت ملی نفت ایران )با توجه به قطعنامه های مجمع عمومی سازمان بین المللی دریانوردی تهیه خواهد شد و پس از موافقت وزارت راه و رتابری ( سازمان و بنادر کشتیرانی ) به اجرا درخواهد آمد .
ماده 15 ـ به منظور تامین ایمنی دریانوردی ، احداث و بکارگیری ایستگاههای ارتباط رادیویی و سنجش از راه دور در فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی ، بدون اخذ مجوز قبلی از وزارت پست و تلگراف و تلفن که پس از هماهنگی وزارت راه و ترابری
( سازمان و بنادر و کشتیرانی ) صادر می گردد ، ممنوع است .
ماده 16 ـ ایجاد شبکه های مخابراتی اختصاصی در مناطقی کع تاسیسات مستحدثات ثابت دریایی و سکوهای نفتی در آن واقع است تابع مقررات و ضوابط وزارت پست و تلگراف و تلفن خواهد بود که پس از هماهنگی با وزارت راه و ترابری ( سازمان بنادر و کشتیرانی ) مجوز لازم را صادر خواهد کرد .
معاون اول رییس جمهور ـ حسن حبیبی

نوع :
آیین نامه
شماره انتشار :
15105
تاریخ تصویب :
1375/09/28
تاریخ ابلاغ :
1375/10/17
دستگاه اجرایی :
وزارت راه وترابری
موضوع :